یخبندان

| حداقل می شد احوالم خوب باشد. چرا خوب نیست؟ نه بی حوصله ام و نه ترسیده ام. دردی ندارم. چیزی آزارم نمی دهد. انگار در یک آن آدم دیگری می شوم. بعد دوباره: درد و ناراحتی برمی گردد. بله، خودم هستم. می بینید: همۀ زندگی ام همین بوده!… هیچ وقت هم خوشحال نبوده ام! هیچ وقت! خوشحال نبوده ام! در آن احوالی نبوده ام که مردم اسمش را می گذارند خوشحالی. چون اشتیاق بی حدوحصرم به غیرمعمولی بودن، عجیب بودن، خاص بودن و دست نیافتنی بودن، این اشتیاق همه جا مثل خوره به جانم می افتاد و همه چیز را خراب می کرد، تا جایی که روحم در عذاب بود… فکرش را بکنید چه وضعیتی می شود، وقتی خودت را مثل یک کتاب باز می کنی و همه جا غلط های چاپی می بینی، غلط پشت غلط، تمام صفحات پر از این اشتباهات اند!| یخبندانِ برنهارت اثری است با اصالت و غرابتی خیره کننده، سقوطی هولناک به اعماق روح انسان. (هارولد بلوم)
منبع: وب سایت نشر بیدگل