کتابی درباره آرامش: گریزی از شکست نیست

والت ویتمن، شاعر پرآوازۀ آمریکایی، در شعر «آواز خودم» می گوید «زنده باد هر آن که ناکام مانده». او در این فراز با زیرکی نشان می دهد که ناکامی نه یک رخداد گذرا، بلکه وضعیتِ مستدام زندگی های ماست. با این حساب، شکست نه مقدمۀ پیروزی، که مقدمه ای است برای شکستی دیگر. فرهنگ بشری همواره ناکامی و شکست را بیراهه ای می دانسته در حاشیۀ جادۀ اصلی موفقیت و کامیابی، اما جو موران در این کتاب ناکامی را وضعیتی اصیل می داند و ما را به بصیرتی فرا می خواند که ساموئل بکت سرلوحۀ زندگی اش قرار داده بود: در جوانی ناامید شو و پشت سرت را نگاه نکن. مــوران با نگاهــی تیزبین تصور ما از اسوه های موفقیت و کامیابی را واژگون می کند و نشان می دهد که چگونه سرگذشت آن ها نیز از شکست آغاز شد و به شکست انجامید. او ادبیات و فلسفه و روان شناسی را به هم می آمیزد تا نیروی تسلی دهنده و امیدبخشی را آشکار کند که در پس ناکام ماندن نهفته اسـت. به تعبیر مــوران، کلام تسلی بخشْ هم آراممان می کند و هم سر ذوقمان می آورد؛ پس ای هم قطارانِ ناکام، به پیش!
منبع: وب سایت نشر ترجمان علوم انسانی