همه چیز به فنا رفته

در همه چیز به فنا رفته، توجه مارک منسن خود را از نقایص اجتناب ناپذیر درون هر فرد، به فجایع بی پایان دنیای اطرافمان معطوف می کند. با استفاده از دریای پژوهش های روان شناختی درباره این موضوعات و نیز با به کارگیری خرد لایتناهی فیلسوفانی همچون افلاطون، نیچه و تام ویتس، مذهب و سیاست را تشریح می کند و به بررسی شباهت هایی که به یکدیگر پیداکرده اند می پردازد. او با نگاهی متفاوت به روابط ما با پول، سرگرمی و اینترنت می نگرد و اینکه چطور افراط، در یک چیز خوب می تواند تبدیل به سوهان روح شود. او آشکارا تعاریف ما از ایمان، خوشبختی، آزادی و حتی امید را به چالش می کشد.