نظریه های منفی باف

اکنون فروپاشی دیگری بزرگ به بخشی از تجربه ی هر روزه ی ما تبدیل شده است. ژیژک در کتاب درنگیدن با امر منفی هرگونه تلاش برای گریز از پذیرش این فروپاشی را خوار می شمارد ــ خواه عقب نشینی بزدلانه به سنت و پناه جویی در اَشکال پیشادکارتیِ اتحاد با دیگری بزرگ، خواه توسل کلبی منشانه به حقایق نسبی. از دید او، یگانه راه حقیقی در مواجهه با فروپاشی دیگری بزرگ، تکرار حرکت کانت و هگل، به گردن گرفتن نبود دیگری و «درنگیدن با امر منفی» است. از این رو، او در کتاب حاضر، با به کارگیری مثال هایی از فرهنگ عامه و فلسفه ی محض ــ از فیلم نوآر و تاریخ اپرا و تاریخ فلسفه گرفته تا ظهور ملی گرایی و نزاع های قومی و بنیادگرایی های دینی ــ نشان می دهد که کانت و هگل، بسی بیش از سوفیست های پسامدرن، معاصران ما هستند.
منبع: منبع: پشت کتاب