فلسفه سیاسی و خدای ابراهیم

توماس اِل. پَنگل در کتاب فلسفۀ سیاسی و خدای ابراهیم جان تازه ای به مواجهۀ فلسفۀ سیاسی و کتاب مقدس می دهد و در تلاش است ثابت کند که چگونه با سؤال وجواب از منظر فلسفۀ سیاسی می توان بر تعالیم بنیادین کتاب مقدس پرتو افکند. در عین حال می کوشد نشان دهد که فلسفۀ سیاسی چگونه می تواند از طریق این سؤال وجواب، کردوکارهای خودش را روشن کند و مشروعیت ببخشد. این گفت وگو مستلزم رویکردی به متن مقدس است که بدان توجه کند و آن را با جدیتِ تمام به پرسش بگیرد، زیرا باید این امکان را جدی بگیریم که متن مقدس پاسخی به مهم ترین پرسش بدهد: چگونه باید زندگی کنیم؟
نویسنده در کتاب حاضر هدفی محدود را دنبال می کند: کاوش و ایضاح بنیان های قانون الهی، قانونی که در سفر پیدایش وضع شده است. در ابتدای سفر پیدایش، با چالش برداشت کتاب مقدس از قدرت مطلق الهی، و عنصر همبستۀ آن، یعنی خلقت، رو به رو می شویم. سپس شرح خوردن از میوۀ درخت شناخت، فهم ریشه ایِ کتاب مقدس از گناه و مسئولیت انسان در قبال شر را پیش روی ما قرار می دهد. و بعد که گسترش داستان انسان از قتل هابیل تا تخریب بابل را دنبال می کنیم، رفته رفته به توجیه متن مقدس برای مردم برگزیدۀ معیّن یا مردمی برگزیده پی می بریم، و بدین ترتیب، مقدمات اساسیِ علم سیاسی یا هنر سلطنتی را درمی یابیم که متن مقدس تلویحاً آن را به الوهیت نسبت می دهد. و در هیئت و داستان ابراهیم به منزلۀ سرمشق، درسی تعیین کننده را دربارۀ فهم کتاب مقدس از ستایش برانگیزترین یا شایسته ترین امر انسانی می آموزیم.
منبع: منبع: پشت کتاب