عمویم جمشیدخان که همیشه باد او را با خود می برد

این کتاب قصه انسان بی خاطره و بی حافظه امروز است انسانی که در عصر آشفته پسامدرن تمام تارهای فکر و ذکرش ازهم گسیخته و هر روز و با هر افت وخیزی و در برخورد با هر مشکلی (همچون سقوط قهرمان قصه از آسمان) همه گذشته ای را به باد فراموشی می سپارد و آدم دیگری متفاوت با آدم دیروز از کار درمی آید. جمشیدخان حکایت انسان پوشالی و درون تهی این روزگار پوشالی است که با هر بادی از جا کنده می شود و هیچ پناهگاه امن و محکمی سراغ ندارد حکایت تنهایی بی انتهای انسان معاصر است.