خودم و جهان

نویسنده در این کتاب لایۀ ظاهری هستی فاکنر ـ آن نویسندۀ مشهور، برندۀ نوبل ادبیات ـ را کنار می زند، به عمق می رود و چهره های دیگری از او کشف می کند: چهره هایی که گاه متناقض از کار درمی آیند. در این کتاب می خوانیم فاکنر برای ساختن جهان خیالی و غنیِ «یوکناپاتافا» از چه چیزهایی مایه گرفته است، رنج های جسمانی و عاطفی اش چگونه در آثارش منعکس شده اند، برای یافتن بهترین فرم روایت در داستان هایش چه ترفندهایی می زده، چگونه با درد افسردگی، دائم الخمری و بی پولی کنار می آمده، و دربارۀ هنر و ادبیات ـ که پناهگاه او در جهان بی رحم بودند ـ چه نظراتی داشته است. دوستداران ادبیات با خواندن این کتاب به وجد می آیند و توأمان غمگین می شوند: فاکنر، به رغم جلال وجبروت سبکی داستان هایش، انسانی بوده با رنج و درد و ملالی که همۀ انسان ها نصیب می برند. او یکی بوده درست همچون ما و بسیار غنی تر از ما. این کتابْ زندگینامۀ نویسنده ای است که نمی خواست زندگینامه اش را بنویسند.
منبع: پشت کتاب