اصفهان

از دیگر مواردی که نمی توان از آن چشم پوشاند، جنبه ی اسطوره ای اصفهان است؛ «اسطوره، یعنی الگوهای تکرار پذیر روایت دار.» و اصفهان شهری است که به الگویی برای تکرار و تکثیر شدن بدل گردیده. الگو از آن جهت که هم نام و هم شکل گیری اش برگرفته از اسطوره است، همچنین به علت وجود «شخصیت های برجسته و اتفاقات بزرگ، عمارت های شگفت انگیز و مردم ویژه ی آن، […] جاذبه های گردشگری، اندیشمندان، حکمای بزرگ و دانشمندان کم نظیر، شاعران و محققان، [بر ] غنای طبیعی فرهنگی این شهر و دیار | افزون شده است ]» و تکثیر هنری و ادبی هم از جهتی دیگر که به الگوی تکرار شدن می انجامد. نمود شهر اصفهان در متون مختلف ادبی و هنری، حتی در سلسله تصاویری که از گردشگران و مسافران و شهروندانش در دوره های مختلف تاریخی به ثبت رسیده، نشان از نوعی تکثیر بینامتنی دارد. به این ترتیب، به دلیل تعدد دیده شدن فلان بنا یا مکان است که آن اثر کارکرد اسطوره ای به خود می گیرد؛ مخاطبانش را مسحور خویشمی کند و سرانجام کنشی اسطوره ای شکل میگیرد.بهمن نامور مطلق منبع: پشت کتاب