اخلاق ابهام

اگزیستانسیالیسم از همان آغاز خود را فلسفۀ ابهام تعریف کرد. آری گفتن به خصلت تقلیل ناپذیر ابهام بود که کی یر کگور خود را در مقابل هگل قرار داد و براساس «ابهام» است که، در نسل خود ما، سارتر در هستی و نیستی انسان را به صورتی بنیادین تعریف کرد؛ آن هستنده ای که بودنش نبودن است، آن سوبژکتیویته ای که خود را فقط با حضور در جهان تحقق می بخشد، آن آزادی متعهد، آن تموج «برای ـ خود» که بلاواسطه معطوف به دیگران است. اما همچنین ادعا شده که اگزیستانسیالیسم فلسفۀ ابزورد و یأس است. فلسفه ای که انسان را در دل شوره ای سترون، در سوبژکتیویته ای تهی محصور می کند. اگزیستانسیالیسم از تجهیز انسان با هر اصلی برای انتخاب کردن ناتوان است؛ بگذار انسان هر آنچه خوش دارد انجام دهد؛ درهر حال بازی را باخته است. منبع: وب سایت نشر نشر نگاه