آفتاب گردان های کور (جیبی)

این کتاب بازگشتی است به داستان های واقعی روزهای پس از جنگ، داستان هایی که درِگوشی روایت شدند و راویانشان قصد قصه گویی نداشتند، بلکه می خواستند از دوستانشان بگویند، از خویشان ناپدیدشده شان، از فقدان های جبران ناپذیر. این داستان ها حکایت هایی از دوران سکوت اند، زمانه ای که همه می ترسیدند مبادا دیگران بفهمند که آن ها هم می دانند. چهار روایتِ به ظرافت درهم تنیده، با زبانی مشترک و سبک هایی متفاوت، که درنهایت یک تصویر را می سازند: شکست.
همه ی آن چه در این کتاب روایت می شود حقیقت است، اما هیچ قطعیتی در کار نیست، زیرا که یقین نیازمند پذیرش است و پذیرش نیازمند آمار و ارقام. وحشت چنان بر همه چیز سایه افکنده بود که درنهایت تمام ترس ها، رنج ها و مصیبت ها تنها در یک چیز مشترک بودند: مردگان. اما مردگانِ دوران پس از جنگ فقط در ارقام رسمی خلاصه شده اند، هرچند اکنون زمان آن فرارسیده است که به یاد بیاوریم: ما می دانیم.
منبع: منبع: پشت کتاب