ترز راکن

در ترز راکن، قصد نویسنده مطالعه طبع انسان ها بوده است و نه منش آن ها. نویسنده شخصیت هایی را انتخاب کرده است تا بیشترین حد ممکن در سلطه اعصاب و خونشان باشند و هر عمل زندگی شان را، تهی از اختیار، بنا بر جبر تنشان انجام دهند. ترز و لوران، حیواناتی انسان گونه اند و نه بیشتر. نویسنده کوشیده است تا جز به جز فعالیت ناملموس امیال، استیلای غریزه و اختلالات ذهنی را که در پی تشنج عصبی روی می دهد، در این حیوانات بررسی کند. تأثیر وراثت، محیط و کودکی بر خو و رفتارهای انسان در بزرگ سالی از جمله مسائلی هستند که زولا در روان و کالبد شخصیت های این رمان می کاود و به بررسی شان می پردازد.