کتاب سپید روایتی است در سوگ مرگ نوزادی دو ساعت پس از تولدش. راوی همان قدر به زندگی دوساعتۀ خواهرش ارج می نهد که به داستان خداحافظی اش از دنیا

«همیشه پلاکش را آویزان می‌کرد به دوربین تانک، به همه می‌گفت من که شب و روز تو این تانکم این تانک بدل منه. چه فرقی می‌کنه پلاک توی تانک باشه یا روی گرد..