تکیه بر چند موضوع اصلی بوده است: یکی فرهنگ؛ البته فرهنگ نه به معنای مصطلح، بلکه به مفهوم گسترده آن که مجموع اعتقادها، دین، دانش ها و دلبستگی ها را شام..

«قصه سنجان» بازمانده یی از ادبیات پراکنده و اندک زرتشتیان به زبان پارسی است. پس از یورش تازیان به ایران و رویدادهای سوک انگیز؛ زبان و ادب، دین و فرهنگ..

نگارنده بر آن بوده در مقدمه، نقش جنس مؤنث در اسطوره شناسی ایران را مشخص کند تا روشن شود که این موضوع در شاهنامه نمود داشته و اگر چنین است تا چه حد بود..