داستایفسکی انگار چیزی یادش آمده باشد گفت نمایش در سه :پرده داستان چند مسافر که با هم به پترو آباد می آیند خودشان را رند و حقه باز و معرکه بگیر می دانن..

بوی نان تازه از توی کیسه ای که هاشم روی میز انداخته بود می آمد. بدجور گرسنه بود. بدجور تشنه بود. گوشی اش را از توی جیب شلوارش کشید بیرون، رمز قفل تاری..

مذاکرات را گذاشتند توی چایخانه ی من و تو برای اولین بار بود که دلام خواست به یادت کیک بپزم سیاه تر از کیکهای تو نشد، اما طعم کیک سوخته ی تو چیز دیگری ..

کتاب سپید روایتی است در سوگ مرگ نوزادی دو ساعت پس از تولدش. راوی همان قدر به زندگی دوساعتۀ خواهرش ارج می نهد که به داستان خداحافظی اش از دنیا